10 november

10 november    80.5 kg


Ik word de gebruikelijke tijd wakker en neem eerst de pilletjes die de verpleegster net heeft gebracht. Het loopt tegen zevenen en ik zet het nieuws aan. Ik kijk wat voor ellende er allemaal is in de wereld en besef dat ik het nog niet zo slecht heb hier. Dan zet ik de laptop aan en kijk de resterende afleveringen van de vlucht. Ik vond het een leuke serie. Ondertussen ontbijt ik en onderga ik de controles. De bloeduitslagen zijn nog steeds goed dus dat is positief, wel zie je langzaam de bloedwaarden zakken maar dat hoort bij de chemo.

Sylwia komt vandaag weer samen met mijn ouders. Ik drink koffie terwijl ik naar de bouwplaats kijk. Ze zijn nu met een parkeergarage bezig denk ik maar zeker weten doe ik het niet. Rond elf uur komen Sylwia, Tim en mijn ouders binnen. Ik ben blij ze te zien. Ik ben niet langer alleen en hoef me niet meer te vervelen voor de tv. We doen wat we altijd doen, drinken koffie en eten wat. Als mijn ouders vertrekken lopen wij over de afdeling, ik stap wat op de fiets en Tim vermaakt het personeel met zijn doen en laten. De dagen beginnen best op elkaar te lijken en worden langer. Maar ik denk dat ik hier nog zeker twee weken zit. Dan zitten we alweer tegen eind november aan en ben ik bijna drie maanden onder behandeling. In dat opzicht blijft de tijd vliegen.

Na het eten in de avond en het badderen van Tim, dat Sylwia altijd alleen doet komt er een verpleegster binnen die vraagt of een potje wil sjoelen, na wat gepieker besluit ik mee te doen. Er doet een man of tien mee en iedereen gooit 1 ronde. Ik eindig op de tweede plaats met 104 punten, niet slecht. De winnares had 106 punten. Ik keer terug naar de kamer en de avond loopt ten einde zonder dat er wat interessants gebeurd.


Reacties

Thanks for posting such good content

Reageren

Naam   E-mail Mijn url
Voer onderstaande code hiernaast in:
0a8f3a
Onthoud mijn gegevens!