21 november

21 november


Half acht vandaag word ik wakker en ik voel me mentaal moe. Ik zit hier nu alweer bijna drie weken en ik verlang naar buiten, naar mijn huis en naar mijn vrijheid. Ik zit er hier gewoon een beetje doorheen en als ik dat vertel aan de verpleegster begrijpt ze dat. Ik heb me deze kuur niet ziek gevoeld en juist daardoor voel ik me zo, de dagen kruipen voorbij. Ik hou me maar vast aan het idee dat ze ook wel eens mensen laten gaan die nog in de dip zitten. Er wordt bloed afgenomen, hopelijk pak ik een stijgende lijn op.

Vandaag komen mijn ouders en Sylwia en Tim op bezoek. Rond tien uur vertrekken ze en dus een uur later staan ze hier bij mij op de kamer. Ondertussen is dokter al geweest en ze laat een beetje weten dat ze toch wel nadenken om mij naar huis te laten gaan. Op dinsdag is er altijd groot overleg met alle dokters en ze zullen het zeker bespreken, onder bepaalde voorwaarden kunnen ze me dan laten gaan. Ik moet me dan bijvoorbeeld drie keer per week melden hier in het VU zodat ze mijn bloed kunnen controleren. Maar ze kan niks beloven en ik mag hier ook niet op rekenen anders kan ik morgen behoorlijk teleurgesteld worden.

Mijn bezoek is er dus we gaan koffie drinken aan de tafel en later in de familiekamer. Ik vertel uiteraard van het nieuws en iedereen is blij. De verpleegster komt met mijn bloedwaarden en ze stijgen. Het gaat niet snel maar het is toch positief. Als Tim gaat drinken en slapen laten onze ouders ons even alleen en wij kunnen het een en ander bespreken. We willen misschien tussen deze kuren naar Polen toe, maar als ze me nu laten gaan mag ik zeker nog niet vliegen. Daarvoor zal mijn bloed eerst naar normale waarden moeten en ik heb geen idee hoe snel of langzaam dat gaat. Na twintig minuten wordt Tim gewekt door een dokter die de familiekamer nodig heeft voor een gesprek en wij lopen naar de koffietafel waar mijn ouders zitten met wat andere mensen. Er zit een andere patiënt bij met zijn bezoek en deze man blijkt ook in de tulpen te werken, en warempel, ronico heeft ook wel eens tulpen bij hem gekocht. Het is een kleine wereld. Terwijl we daar zitten komt er 1 van de transplantatie dames de afdeling op met goed nieuws. Er is een donor gevonden die met mij overeenkomt. Deze man die anoniem blijft, moet eerst nog gekeurd worden. Hij komt uit de donorbank en kan overal vandaan komen. Hij moet gezocht worden, misschien is hij verhuisd, misschien is hij inmiddels te oud, zomaar een paar redenen waardoor hij nog kan afvallen. Maar daar gaan we niet vanuit en weer is iedereen blij.  Een half uur later ongeveer vertrekt mijn bezoek en lig ik weer op bed.

Ik denk aan thuis, eigenlijk mag het niet maar je doet het toch. Ik ga een serie kijken, making a murderer. Als ik vijftien minuten aan het kijken ben denk ik, ik zet hem uit maar toch nog even niet. Ondertussen komt er nog een dokter die me vertelt dat ze morgen gaat pleiten voor mij tijdens het overleg. Hartstikke pittig natuurlijk maar ze zeggen er ook altijd bij dat ze niks kunnen beloven. Ik kijk de serie verder en wat ben ik blij dat ik er mee door ben gegaan. Wat een verhaal is dit zeg. Kijk zelf maar, je valt van de ene verbazing in de andere. Voor ik het weet heb ik aflevering drie af en kijk ik VI inside of weet ik hoe het ondertussen heet. Daarna kijk ik nog anderhalve aflevering en dan is het half twaalf en sluit ik mijn ogen. Op naar morgen wat ook wel eens een mooie dag kan worden.


Reacties

Goed voor jou zeg dat ze iemand gevonden hebben! En nu naar hem op zoek. Hopen dat je naar huis mag.

Game Killer app is free for all types of Android phones like phablet, tablet. So you will not need to pay whether if you are using any kind of android device.

Reageren

Naam   E-mail Mijn url
Voer onderstaande code hiernaast in:
613b1f
Onthoud mijn gegevens!